2025 | Kastruimte #002 | weefsel | 3,90 x 0,70m | katoen en wol met handout op papier
Hoe krijg je grip op iets dat verandert? In dit beeldend onderzoek dient een geërfde, mahoniehouten kast als metafoor voor deze liminale fase. De kast omgekeerd leren kennen: niet als monumentaal geheel, maar ontleed in losse onderdelen. Al deze onderdelen heb ik handmatig getransformeerd tot een bijna 4 meter lange geweven werktekening.
Hoe herijk je een vertrouwde ruimte die een nieuwe vorm aanneemt?
Een weefsel waar je doorheen kunt kijken. Er ontstaan nieuwe ruimtes en betekenissen, in samenspel tussen de kast, het weefsel en de ruimte waar het werk getoond wordt.
De schering bestaat uit wit katoen, 21 blauwe draden en één rode kantlijn vewijzend naar een bladzijde uit het ruitjesschrift. De inslag is van grijze wol, verwijzend naar grafiet: het schetsende potlood en blauwe draden laten de ruiten ontstaan.
Met veel dank aan Severine Amsing voor het meedenken over ruitjespapier weven en het spannen van de draden. En aan Elspeth Pikaar en Stefan van de Kar voor hun bijzondere woon-werkhuis en voor het openstellen van hun huis aan kunstenaars en publiek.


2025 | Kastruimte #002 | weefsel | 3,90 x 0,70m | katoen en wol met handout op papier
Hoe krijg je grip op iets dat verandert? In dit beeldend onderzoek dient een geërfde, mahoniehouten kast als metafoor voor deze liminale fase. De kast omgekeerd leren kennen: niet als monumentaal geheel, maar ontleed in losse onderdelen. Al deze onderdelen heb ik handmatig getransformeerd tot een bijna 4 meter lange geweven werktekening.
Hoe herijk je een vertrouwde ruimte die een nieuwe vorm aanneemt?

Een weefsel waar je doorheen kunt kijken. Er ontstaan nieuwe ruimtes en betekenissen, in samenspel tussen de kast, het weefsel en de ruimte waar het werk getoond wordt.

De schering bestaat uit wit katoen, 21 blauwe draden en één rode kantlijn vewijzend naar een bladzijde uit het ruitjesschrift. De inslag is van grijze wol, verwijzend naar grafiet: het schetsende potlood en blauwe draden laten de ruiten ontstaan.
Met veel dank aan Severine Amsing voor het meedenken over ruitjespapier weven en het spannen van de draden. En aan Elspeth Pikaar en Stefan van de Kar voor hun bijzondere woon-werkhuis en voor het openstellen van hun huis aan kunstenaars en publiek.