2010 | installatie van zes tafels voor de Veemvloer, Amsterdam | formicatafels, hardboard, plakletters
Groepstentoonstelling Goud voor Hout gericht op het verbinden van de Oude Houthavens in Amsterdam met de omliggende buurten.
De straatnamen en straathoeken in een buurt rond het Veemgebouw heb ik in StreetView als uitgangspunt gebruikt om de buurt te verkennen en vertaald naar tafels waaraan je kan zitten en wellicht de bewoners kan ontmoeten die om de hoek van jouw straat wonen.
De straatnamen in de Zeevaarders- Spaandammerbuurt refereren voornamelijk aan de tijd van vroeg moderne reizigers/ veroveraars. Op elke straathoek ‘ontmoeten’ twee straatnamen elkaar.
Deze ontmoetingen zijn in StreetView gebruikt als metafoor voor het wonen in een buurt. Wie is de een en wie is de ander? Hoe goed ken je elkaar? Kun je naar elkaars verhaal en achtergrond luisteren? Bovenstaande gedachten zijn in plattegronden van de straathoeken in verschillende tafels zichtbaar gemaakt.
De tafels fungeren als een fragmentarische, fysieke ‘kaart’, waar je tussendoor kan lopen, die je van boven af kan bekijken en waar je aan kan zitten en iemand anders kan ontmoeten. De tafels houden het midden tussen een plattegrond, maquette en gebruiksvoorwerp.
Dank aan de Veemvloer, Esther Vossen, DS Landschaps architecten en het project Goud voor Hout






2010 | installatie van zes tafels voor de Veemvloer, Amsterdam | formicatafels, hardboard, plakletters
Groepstentoonstelling Goud voor Hout gericht op het verbinden van de Oude Houthavens in Amsterdam met de omliggende buurten. 
De straatnamen en straathoeken in een buurt rond het Veemgebouw heb ik in StreetView als uitgangspunt gebruikt om de buurt te verkennen en vertaald naar tafels waaraan je kan zitten en wellicht de bewoners kan ontmoeten die om de hoek van jouw straat wonen.

De straatnamen in de Zeevaarders- Spaandammerbuurt refereren voornamelijk aan de tijd van vroeg moderne reizigers/ veroveraars. Op elke straathoek ‘ontmoeten’ twee straatnamen elkaar.

Deze ontmoetingen zijn in StreetView gebruikt als metafoor voor het wonen in een buurt. Wie is de een en wie is de ander? Hoe goed ken je elkaar? Kun je naar elkaars verhaal en achtergrond luisteren? Bovenstaande gedachten zijn in plattegronden van de straathoeken in verschillende tafels zichtbaar gemaakt.



De tafels fungeren als een fragmentarische, fysieke ‘kaart’, waar je tussendoor kan lopen, die je van boven af kan bekijken en waar je aan kan zitten en iemand anders kan ontmoeten. De tafels houden het midden tussen een plattegrond, maquette en gebruiksvoorwerp.
Dank aan de Veemvloer, Esther Vossen, DS Landschaps architecten en het project Goud voor Hout